سختی سنج ویکرز برای اندازه گیری مقدار سختی ویکرز مواد نسبتا نازک استفاده می شود. از یک فرورفتگی الماس به شکل هرم مربعی استفاده می کند که تحت نیروی آزمایش به سطح نمونه فشار داده می شود. پس از یک زمان مشخص، نیروی آزمایش آزاد می شود و طول مورب فرورفتگی اندازه گیری می شود. فرورفتگی ایجاد شده توسط تست سختی ویکرز مربع است، با طرح کلی واضح و اندازه گیری مورب دقیق. بنابراین، تست سختی ویکرز دقیق ترین در بین روش های سختی سنجی رایج است و تکرارپذیری آن نیز عالی است و از سختی سنج برینل پیشی می گیرد.
سختی سنج ویکرز دارای محدوده اندازه گیری گسترده ای است که می تواند مواد را از مواد بسیار نرم (چند واحد سختی ویکرز) تا مواد بسیار سخت (3000 واحد سختی ویکرز) اندازه گیری کند.
بزرگترین مزیت سختی سنج ویکرز این است که مقدار سختی آن مستقل از نیروی آزمایش است. تا زمانی که ماده دارای سختی یکنواخت باشد، هر نیروی آزمایشی را می توان انتخاب کرد و مقدار سختی بدون تغییر باقی می ماند. این معادل داشتن یک مقیاس یکنواخت در محدوده سختی بسیار وسیع است. این نیز نسبت به تست سختی راکول برتری دارد.
در محدوده سختی متوسط تا کم، بر روی یک ماده همگن، آزمایشهای سختی ویکرز و برینل تقریباً همان مقدار سختی را به دست خواهند آورد. سختی سنج ویکرز می تواند با نیرویی به اندازه 10 گرم فارنهایت کار کند و یک فرورفتگی بسیار کوچک ایجاد کند و به ویژه برای آزمایش مواد نازک و کوچک مناسب است.





